Kimse gözden kaçan bir belirti yüzünden zarar görmemeli.

Sevdiğimiz insanlar, tıbbi hatalar, bakıma zor erişim ve geciken tedavi yüzünden sağlıklarını ve hayatlarını kaybetti. Bakım geç geldiğinde bedelinin ne olduğunu biliyoruz.

İkimiz de bunu yaşadık ve tanıştığımız neredeyse herkesin benzer bir hikâyesi var. İşaretler oradaydı. Kimse onları zamanında birleştirmedi.

Öğrenme kısmı, bir kişinin bakımının geride bıraktığı her şeyi okur: laboratuvar sonuçları, notlar, reçeteler, mesajlar, evden ölçümler; her hastaneden ve klinikten. Sonra hepsini zaman içinde tek bir sıraya koyar. Mantık kısmı ise bu öğrenen modellerin bulduklarını, yayımlanmış kılavuzlardan derlenen kanıta dayalı kurallarla adım adım sınar; böylece her sonuç gerekçesini ve kaynağını belirtir.

Birlikte, hiçbir tek muayenenin ya da uzmanlığın görmediğini birleştirirler. Yeni bir diyabet tanısı, hafif bir kilo kaybı ve bel ağrısı, üç farklı kayıtta aylarca arayla, birlikte şimdi araştırılması gereken bir kansere işaret edebilir. Chroneme bunu fark eder, nedenini gösterir ve takibini yapar.

Zohaib Akhtar ve Adam Wolfe